TOT BESLUIT AT A DECISION
Menno Wigman trans. John Irons


Ik ken de droefenis van copyrettes,†
....van holle mannen met vergeelde kranten,
bebrilde moeders met verhuisberichten,

de geur van briefpapieren, bankafschriften,
....belastingformulieren, huurcontracten,
die inkt van niks die zegt dat we bestaan.

En ik zag Vinexwijken, pril en doods,
....waar mensen roemloos mensen willen lijken,
de straat haast vlekkeloos een straat nabootst.

Wie kopiŽren ze? Wie kopieer
....ik zelf? Vader, moeder, wereld, DNA,
daar sta je met je stralend eigen naam,

je hoofd vol snugger afgekeken hoop
....op rust, promotie, kroost en bankbiljetten.
En ik, die keffend in mijn canto's woon,

had ik maar iets nieuws, iets nieuws te zeggen.
....Licht. Hemel. Liefde. Ziekte. Dood.
Ik ken de droefenis van copyrettes.


I know the cheerlessness of copy centres,
....of hollow men with newspapers gone yellow,
mothers, bespectacled, with changes of address,

the smell of stationery, of bank statements,†
....taxation forms, of tenancy agreements,
that ink of nothing saying we exist.

And I saw suburbs, budding and yet dead,
....where nameless people would resemble people,
the street near flawlessly looks like a street.

Who do they copy? Who do I copy
....myself? Father, mother, world, DNA,
you stand there with your glittering own name,

your head so full of cleverly cribbed hope
....of rest, promotion, family, big money.
And I, who caterwaul inside my cantos,

if only I had something new to utter.
....Light. Heaven. Love. Disease. Or death.
I know the cheerlessness of copy centres.

Copyright © Menno Wigman 2004: transl. © John Irons 2007


next
index
translator's next