LUCIFER - from Act I, Scene 1LUCIFER from Act I, Scene 1
Joost van den Vondeltrans. & adapt. Noel Clark
BELZEBUB:
Myn Belial ging heene op lucht en vleugels dryven,
Om uit te zien, waer ons Apollion mahg blyven,
Vorst Lucifer zondt hem, tot dezen toght bequaem,
Naer ít aertrijck, op dat hy eens nader kennis naemí
Van Adams heil en staet, waerin dí Almogentheden
Hem stelden, Het wort tyt om weder van beneden
Te keeren hiet te stede: ick gis, hy is niet veer.
Een wacker dienaer vlieght op ít wencken van zyní heer;
En stut zyn meesters troon getrouw met hals en schouder.

BELIAL:
Heer Belzebub, ghy Raet van ís Hemels Stedehouder,
Hy steigert steil, van kreits in kreits, op ons gezicht.
Hy streeft den wint voorby, en laet een spoor van licht
En glanssen achter zich, waer zyn gezwinde wiecken
De wolcken breecken. Hy begint ons lucht te riecken,
In eenen andren dagh en schooner zonneschyn,
Daer ít licht zich spiegelt in het blauewe kristalyn.
De hemelklooten zien met hun gezicht, van onder,
Terwyl hy ryst, hem na, een ieder in ít byzonder,
Verwondert om dien vaer en goddelycken zwier,
Die hun geen Engel schynt, maer eer een vliegend vier.
Geen star verschiet zoo snel. Hier komt hy aengesteegen,
Met eenen gouden tack, en heeft de steile wegen
Voorspoedigh afgeleit.

BELZEBUB:
Wat brengt Apollion?

APOLLION:
Heer Belzebub, ick heb, zoo vlytigh als ick kon,
Het laegh gewest bespiet, en offere u de vruchten,
Zoo diep beneden ons, in andre zon en luchten,
Gesprooten: oordeel, uit de vruchten, van het landt,
En van den hof, door Godt gezegent en geplant
Tot wellust van den mensch.

BELZEBUB:
Ick zie de goude blaeden,
Met perlen van de lucht, den zilvren dau, gelaeden.
Hoe lieflijck rieckt dit loof, dat zijne verf behoudt!
Hoe gloeit dit vrolijck ooft van karmozijn en gout!
ít Waer jammer, zoo men dit ontwijde met de handen.
ít Gezicht bekoort den mont. Wie zou niet watertanden
Naer aertsche leckerny? Hy walght van onzen dagh,
En hemelsch manní, die ít ooft der aerde plucken magh.
Men zou ons Paradijs om Adams hof verwenschen.
ít Geluck der Engelen moet wijcken voor de menschen
............
............
BEELZEBUB:
Good Belial, I charged you wing your way
To check the reason for Apollion's delay.
Prince Lucifer himself decreed his mission:
To visit Earth and study Man's condition -
That blissful state, assigned by the Almighty
To Adam ... But he's overdue ... By right he
Should be back by now - or close at hand;
A trusty servant heeds his Lord's command,
Unsparing in his master's throne's defence.

BELIAL:
Beelzebub, Lucifer's grey eminence!
He's climbing, sphere by sphere and into sight,
The wind outpacing and a streak of light
Left shining in his wake. His eager wings
Sunder the clouds. Each stroke now brings
Him scent of our air, sun's brighter shine,
Its glow reflected from blue crystalline -
While, from below, the planets track his course,
Amazed by grace so godlike - and such force!
He seems to them, ascending ever higher,
Less like an angel than like flying fire!
Faster than any shooting star! He's coming now,
Scaling steep paths in haste, a golden bough
For staff, aiding his steps ...

BEELZEBUB:
Apollion, what word?

APOLLION:
Swift as I could, Beelzebub, my lord,
Earth's scene I have surveyed. These fruits I bear,
Nurtured below in alien light and air!
Judge by these samples of that distant land
And of the Garden, by God blessed and planned
For Man's delight.

BEELZEBUB:
Look at these golden leaves -
Where dew, like pearls of air, still cleaves!
How sweetly scented is this foliage, still green!
Such gold-and-crimson orbs were never seen!
Pity it were to desecrate by touch -
Enchanting sight! What mouth, assailed by such
Could fail to water for Earth's sweets? Who's tasted
These, on him celestial manna would be wasted!
Our Heaven he'd forswear in Eden's favour
And jettison our bliss, Man's joy to savour!
............
............

Transl. copyright © Noel Clark - publ. Absolute Press (Oberon Books)


...buy this book
next
index
translator's next