KASZTAN CHESTNUT
Tadeusz Róewicz - (Polish) trans. Adam Czerniawski
Najsmutniej jest wyjecha
z domu jesiennym rankiem
gdy nic nie wróy rychego powrotu

Kasztan przed domem zasadzony
przez ojca ronie w naszych oczach

matka jest maa
i mona j nosi na rkach

na póce stoj soiki
w których konfitury
jak boginie ze sodkimi ustami
zachoway smak
wiecznej modoci

wojsko w rogu szuflady ju
do koca wiata bdzie oowiane

a Bóg wszechmocny który miesza
gorycz do sodyczy
wisi na cianie bezradny
i le namalowany

Dziecistwo jest jak zatarte oblicze
na zotej monecie która dwiczy
czysto.
Saddest of all is leaving
home on an autumn morning
when there is no hope of an early return

The chestnut father planted in front
of the house grows in our eyes

mother is tiny
you could carry her in your arms

On the shelf
jars full of preserves
like sweet-lipped goddesses
have retained the flavour
of eternal youth

soldiers at the back of the drawer
will stay leaden till the end of the world

while God almighty who mixed in
bitterness with the sweetness
hangs on the wall helpless
and badly painted

childhood is like the worn face
on a golden coin that rings
true.

Copyright © Tadeusz Róewicz 1982, 1991, 2004; Trans. Copyright © Adam Czerniawski 1982, 1991, 2004 - publ. Anvil Press


...buy this book
next
index
translator's next