WILG EN POPEL WILLOW AND POPLAR - (from Dutch)
Jacques Perk tr. Cliff Crego
Meen niet, dat éne deugd voor allen past! -
De popel streeft omhoog met trots verachten
Der aarde, en 't harte popelt haar van smachten
Naar 't blauw des hemels, waar de vrede wast;

De treurwilg nijgt èn loot èn lover-last,
Die 't water zoeken met een hoopvol trachten,
En lijdzaam op de blijde stonde wachten,
Dat zij door golfjes worden overplast:

Men moet den popel, die zich buigt, verachten,
De treurwilg, die de wolken zoekt, misdoet, -
Want elk moet, wat hem past te doen, betrachten;

Wie, wat zijn aard beveelt, verricht, is goed;
De duif zij zacht, maar de arend toon' zijn krachten,
En gal zij bitter, maar de honing zoet.
Do not believe, that one virtue is suitable to all! -
The poplar strives on high with haughty disdain
Of the earth, and the heart quivers yearning
For the blue of the sky, where freedom lies;

The weeping willow with shoot and foliage bends,
All seek the water with such hopeful endeavor,
And with great sorrow stand waiting for the bow
That they are covered up with little waves.

The poplar which bends, one should disdain,
The willow which seeks out the clouds offends, -
For each must practice that which him best becomes;

Whoever, what his nature demands, does, is good;
The dove is gentle, but the eagle displays its power,
And the bile is bitter, but the honey sweet.

Trans. copyright © Cliff Crego - see website http://www.cs-music.com/features/r2c-index.html


next
index
translator's next