PAGJUMËSIINSOMNIA
Natasha Lakotrans. Robert Elsie (from Albanian)
Ra nata e kthjellët mbi qytetin e gjerë
me trupin e saj të butë, të butë.
Drurët e lartë bisedojnë me hënën,
lulet prej gjumit kokën këputin.


Rrugët bëjnë gjumë asfalti
dhe shohin në ëndërr hapat e nesërme,
bie nga shtyllat drita e bardhë
mbi gjethet e rëna dhe gjurmët e njerëzve.


Kjo e gjithë, qetësi nuk është,
unë e di që njerëzit nuk flenë, -
nëna të reja në bark rritin foshnja
edhe në gjumin e tyre më të thellë.
A clear night has fallen with its soft, supple body
Upon the great city.
The lofty trees converse with the moon
And flowers bend and doze.


The streets descend into an asphalt slumber
And dream of tomorrow's footsteps,
From the lamp-posts incandescent light shines down
Upon the fallen leaves and steps of passers-by.


But the calm is not real,
I know people are not asleep -
Young mothers are raising children in their wombs,
Even in their deepest sleep.

Copyright © Natasha Lako; trans. copyright © Robert Elsie - publ. Forest Books/UNESCO


next
index
translator's next