IN HUIS VERLORENLOST IN THE HOUSE
Rutger Koplandtrans. James Brockway
Onze verwekker heeft zijn nageslacht
voorgoed verlaten, mijn broeders H en
J en ik korten de nacht in de zware
fauteuils voor de visite, in de duistere
suite zijner gedachtenis.

Maar god zij dank liet hij een kist
sigaren achter in zijn huis,
de kelder staat vol drank,
wij krijgen kracht naar kruis.

Ik kwam hem, zeg ik, tegen
deze avond, niet echt maar heviger
en vriendelijker dan vroeger, hij
groette haastig, ging zijn eigen
weg, kamers in en uit als wilde
hij nog eenmaal door zijn huis
voor hij het afsloot tegen
de naderende nacht.

Zo leeft en vergaat in woorden, rook
en glas een vader, tastbaar als de as
op onze uitstekende kostuums maar
evenzeer verloren onherhaalbaar
is de kindertijd. Here zegen
onze vergetelheid.
Our begetter has left his descendants
for ever. My brothers and I
shorten the night in the heavy armchairs
reserved for guests, in the dark
suite of his memory.

But thank god he left a box
of cigars in the house,
the cellar's full of drink,
we're granted strength to bear our cross.

I bumped into him this evening, I say,
not the real him - more vigorous
and friendlier than before.
He greeted me hastily and went on his way,
in and out of rooms, as though he wanted
to go the rounds of his house
once more, before bolting it off
from the advancing night.

So lives and dissolves in words, smoke
and glass, a father, tangible as the ash
on our Sunday suits, but as lost,
as irrecoverable,
is our childhood. Lord bless
our forgetting.

Copyright © Rutger Kopland 1966-2001, transl. © Estate of James Brockway 1991 & 2001 - publ. The Harvill Press


...buy this book
next
index
translator's next