WEER THUIS BACK HOME
Anna Enquist trans. David Colmer
Een tocht langs de grofgekartelde rand
van het land: hier had het leven zijn
rauwste vorm, verpletterde men tussen
klippen. In de uitgehakte havens geen
boot meer, geen brand in de ovens.

Hier maakt de voet geen indruk in zachte
klei; de rots spuugt mijn voetstap uit
zodra hij gezet is. Alles wat mensen
hier lieten heeft de wind gretig uit-
gewist voor een grijzer en schoner beeld.

Thuis grif ik met de pen een duimbreed
in de kaart van Europa: kijk, daar
liep jullie moeder geruime tijd vlak
langs de afgrond, de zee, de trouwste,
vernielendste, wildste minnaar van steen.
A journey on the jagged edge of land:
life here came in its rawest form,
crushing people between its cliffs.
The hacked-out harbors are empty now,
there are no boats, no fire in the kilns.

Feet here do not press down on yielding
clay; the rock spits out each step I take.
This wind was always eager to erase
the things that people left behind,
to make a grayer, cleaner world.

At home I take a pen and mark an inch
on the map of Europe: this is where
our mother walked along the brink,
hugging the chasm and the sea,
the truest, greediest lover of stone.

Copyright © Anna Enquist 2002, transl. © David Colmer 2003 - publ. The Toby Press


...buy this book
next
index
translator's next