SIBILA LIBICA THE LIBYAN SIBYL
Pjetër Bogdani trans. Robert Elsie (from Albanian)
Si nieri po vjen ndër nierëz’ dvekëtar,
Me dvekunë e me mort të vet me shelbuem
Shekullin; e mëngjii lëngimevet pa bar,
Dritë syvet e veshëvet të ndëgiuem,
T’shkjepunet t’ecunë dërejt pa pag as ar;
Idhujt e mortnë nesh jashtë me dvuem.
Nji bir të vetëmë qi Ama pat për mall
Së dvekuni ia kthei e n’dorë ia dha gjall:
Me Dielli veshun’ e mbathunë me Hanë,
Me yj kryetë reth ngiesciune Cunore,
Vajza Mri, e bukura ma fort se zanë,
Djalinë Jezu kërthii mbai n’grykë e n’dorë,
Per cmir ani jevrejtë me të pëganë
Tu’ kujtuem keq me kuvendë për gjith herë
Zunë fill e Djalinë Jezu fort me përzanë,
As vend ndë dhet e pushim me mos i lanë.
He arrives as a man among mortal men,
To save the world with his own death
And passing by, to heal wounds without any balm,
To give sight to eyes, hearing to ears,
Proper movement to lame legs, without payment, without gold,
Expelling idols and the reign of death among us;
An only son, loved by his Mother,
Returned from the grave, safe and sound,
Clothed by the sun and shod by the moon,
A crown of stars circling his head.
The Maiden Mary, fairer than a zana,
Will receive her tender lad Jesus in her arms
To the envy of the Jews and the pagans
Who, plotting in council together,
Set forth to expel the lad Jesus,
Giving him no respite nor earthly place.

Trans. Copyright © Robert Elsie 1995.


next
index
translator's next