Anon (14.c.) tr. Cliff Crego
Ick sech adieu, wi twee wi moeten scheiden,
Bi u laet ic dat herte mijn:
Al waer ghi sijt, daer salt ooc sijn.
Tsi vroud of mijn,
Altoos sult ghi die liefste sijn.

Adieu, adieu, adieu! tmoet immer wesen,
Adieu, adieu! alst wesen moet.
Ic ben ghewont, ic secht u bloot,
Mijn hert lijdt noot,
Ghi sijt mijn medicijn.

Cost ic u eer of doocht bewisen,
Dat sal ic doen nae mijn vermach,
Bi u te bliven nacht ende dach
Sonder verdrach
Sonder besweer te sijn.

Ewich uw eigen,
Stadich sonder scheiden.
I say adieu, the two of us must part,
But with thee I leave behind my heart:
Wherever you are, there it shall be.
Whether wise or mine,
You always the dearest shall be.

Adieu, adieu, adieu! everything must be,
Adieu, adieu! as it must be.
Wounded I am, to thou say I,
My heart suffers,
Though thou art my only curative.

If I to you could only prove
That I should do with all my ability,
And with thee under cover of night stay,
Without covenant,
Without burden.

Eternally thine I remain,
Steadfast without parting.

Transl. copyright © Cliff Crego 2004

translator's next